Het nieuwe jaar is begonnen, en daarmee is ook de nieuwe CAO voor uitzendkrachten ingegaan. Voor flexmedewerkers betekent dit dat de wet ‘Gelijkwaardig Belonen’ nu van kracht is. Voor veel organisaties roept dit een aantal vragen op. Doet jouw organisatie het al goed? Welke aanpassingen zijn nodig? En misschien wel de belangrijkste vraag: hoe pak je dit aan zonder onrust te creëren bij medewerkers of opdrachtgevers?
Om je hier wat meer duidelijkheid over te geven, gingen we in gesprek met Jeske, Accountmanager Flex bij Irixs. Zij begeleidt organisaties binnen flex en detachering dagelijks bij hun vraagstukken rondom beloning en wetgeving in AFAS. Vanuit die praktijk neemt zij ons mee in wat er precies is veranderd en wat dit vraagt van je organisatie.
De kern van gelijkwaardig belonen
“In de basis is de wet vrij eenvoudig” legt Jeske uit. “Een flexmedewerker die hetzelfde werk doet als een vaste medewerker binnen een organisatie, moet ook gelijkwaardig worden beloond.”
Belangrijk daarbij is dat gelijkwaardig belonen verder gaat dan alleen het uurloon. Het gaat alle arbeidsvoorwaarden die direct samenhangen met het werk. Denk hierbij aan:
- Eindejaarsuitkering/bonus
“Het gaat hier om het totale pakket aan arbeidsvoorwaarden,” zegt Jeske. “Niet alleen wat iemand per uur verdient. Gelijkwaardig betekent daarbij niet automatisch identiek. Het vraagt om een zorgvuldige vergelijking van functies en verantwoordelijkheden en voorwaarden. Niet om een snelle rekensom, maar om inzicht en onderbouwing. In de praktijk zien we dat juist dit onderscheid vaak vragen oproept."
Waarom deze wet?
De wet is bedoeld om de positie van flexmedewerkers te versterken en meer zekerheid en eerlijkheid te bieden. “Flexmedewerkers moeten erop kunnen vertrouwen dat ze niet structureel slechter af zijn dan collega’s die hetzelfde werk doen” zegt Jeske. Tegelijkertijd maakt de wet bestaande verschillen zichtbaar. Dat is soms confronterend, maar ook waardevol. “De wet dwingt organisaties om bewuster te kijken naar hoe beloning is ingericht en waar keuzes zijn gemaakt zonder dat ooit echt zijn vastgelegd of vergeleken.”